Chegado o fin da tempada é o momento de facer balance, de analizar os erros e aprender deles, de recordar os éxitos e pensar como repetilos, en definitiva: sacar conclusións para mellorar a tempada que vén.

Foi unha tempada de consolidación dun proxecto, nunca antes tiveramos tantas frontes abertas. Máis alumnos que nunca e un récord de equipos competindo. Todos dirixidos cunha idea común, cada cual co seu rumbo propio pero sempre cun mesmo destino.

Estreamos Web, mantivemos e ampliamos patrocinadores, incrementamos o noso número de socios, melloramos a xestión interna do club e o funcionamento da escola. Estas tarefas requiriron o esforzo de moita xente, xente á que dende aquí hai que agradecer o apoio dispensado durante toda a tempada.

Pero non todo foron aspectos positivos, cometemos erros que nos fixeron decatarnos de que nos queda moito por traballar e que todo o que fagamos é pouco. Disto tómase boa conta e esforzarémonos en que non volva acontecer. Arriscamos moito, pero ao final chegamos a bo porto.

Non podo despedir esta tempada sen agradecer por parte do club, o traballo desenvolvido durante este tempo por Adán. Tivemos un incansable comunicador Web, un colaborador constante, sempre atento e disposto a cubrir aquelas necesidades do club que fose mester. É por iso que os Poceiros lle damos as grazas e o desexamos toda a sorte do mundo en todos os proxectos que emprenda dende agora. Proxectos nos que brindaremos todo o noso apoio.

Así como tamén, despedímonos e agradecemos o traballo realizado polos monitores e alumnos que deciden deixar a nosa escola.

Acabar dicindo, que xa temos elaborado o proxecto para o novo ano, proxecto ao que invito a unirse a aquel que queira, onde a recompensa está no traballo mesmo e no que cada semana viviranse experiencias novas e gratificantes. Onde pretendemos seguir crecendo con pasos pequenos pero firmes e en que seguiremos crendo no noso xeito de facer as cousas.

Vémonos en Setembro...

Carlos Ibán Díaz Doce | Presidente CD Río do Pozo

Hoxe daremoslle unha pequena volta de 180 graos ás entrevistas. Hoxe temos con nos ao entrevistador entrevistado, Adán Puentes.

1º ¿Quen é Adán Puentes? Describete nunhas poucas frases.

Comezo interesante para esta entrevista. ¿Quen son? Pues para quen ainda non se decatara, o meu nome é Adán Puentes, teño 20 años, son de Ferrol e son Técnico en Actividades Físicas e Animación Deportiva. Son un apasionado do fútbol sala e de mitos outros deportes en xeral. Ala onde vou sempre intento levar unha cámara de fotos para intentar retratar cousas interesantes que atope. Tamén considerome enganchado ás novas tecnoloxías, ainda que todo ten un límite. Hai que dicilo, que todo o fago a nivel aficionado ou, como me gusta chamalo, nivel de andar pola casa. Nin que decir ten que son nefasto á hora de describirme.

2º ¿Como fui a tua chegada ao Clube Deportivo Rio do Pozo e que foi o que máis te chamou do seu proxecto?

Pois a miña chegada ao CD Río do Pozo foi en 2008, e foi do máis curiosa. En Xuño de 2008, o Concello de Ferrol organizou as xornadas de "Deporte na rúa" nas cales me inscribira como Voluntario Deportivo do Padroado Municipal de Deportes. No último día destas xornadas coñecín a Víctor Garrote, que por aquel entón era o Director da Escola de Fútbol Sala deste clube. Empezabamos a falar de cousas que nos gustaban e saíu o tema do fútbol sala. Naquelas datas, estaba inmerso, xunto a varios amigos, nunha especie de proxecto para facer un equipo de fútbol sala feminino, pero que por varias circunstancias, nesa data estaba case morto. Víctor comprometeuse a chamarme para dicirme os prezos de inscrición na liga, para que así fosemos facendo números. Esa mesma noite recibía unha chamada, era Víctor, e tal como me prometera, tiña os prezos da Liga Provincial Feminina para o noso caso. Para nós, unha suposta "directiva" formada por rapaces e rapazas dunha media de 18-19 anos, pois eses gastos eran totalmente desorbitados, así que desistimos no proxecto. Ao mesmo tempo púxonos en contacto co Comarcal A Fervenza, un club que se creara o ano anterior e que necesitaban xente para poder seguir crecendo.

A finais dese mes, volvo recibir unha chamada de Víctor. Dime se estou interesado en adestrar na Escola de Fútbol Sala de Río do Pozo. Quedáramos para esa mesma tarde no Pavillón de Piñeiros. Alí presentoume a filosofía do club e todo o que conseguiran ata ese momento e propúxome adestrar o equipo Biberón e o Prebenxamín da Escola. Ao Prebenxamín renunciei nese mesmo momento, xa que me coincidían os horarios de adestramento cos das clases, así que era imposible. O Biberón, ao ser unha hora por semana, había varios horarios dispoñibles para realizar os adestramentos. Aceptei case sen dubidalo, xa que me encantaran dous dos piares básicos da Escola: A igualdade de oportunidades e educar xogando.

O que me atraeu ao proxecto, como dixen anteriormente, é a filosofía da Escola. Esta Escola é única o aplicar esta filosofía e iso pódese ver a simple vista nos adestramentos e nos partidos. É algo que non se ve nos clubes normais, xa que non se intenta copiar a ninguén, senón de educar os nenos e facelos gozar xogando ao fútbol sala, e o máis importante, que o propio neno se dá conta diso.

3º ¿Que tarefas viñeches desenvolvendo no club?

Pois principalmente realicei dúas tarefas: A de adestrador dos equipos da Escola e a de moderador de cdriodopozo.com.

Como adestrador da Escola fun adestrador do equipo biberón na tempada 2008-2009 e nos últimos meses desa tempada estiven a botar unha man no equipo alevín, para preparar o Torneo de Luarca. E de moderador de cdriodopozo.com estiven dende xaneiro de 2009 ata a finalización desta tempada, máis ou menos, ano e medio.

4º ¿De todas elas cal foi as máis divertida?, ¿e a menos?

Está claro que son máis divertidos os adestramentos, xa que estas cos nenos e cos seus pais e sempre estas entretido e as anécdotas multiplicanse. No referente á web, se che gusta, as cousas saen soas. Non é moi divertido estar a escribir cousas diante dun ordenador pero, polo menos, estás entretido. Pero iso compénsase cando estas polos pavillóns e te di a xente: "Oe, a web xenial, encántame todo o que publicades. Visítoa sempre que podo. "

5º Coa man no corazón, ¿con que parcela quedas: comunicación ou adestramentos?

Para min esta pregunta é coma se lle dis a un neno de 3 anos: ¿A quen queres máis papá ou mamá? Agora en serio: Por profesión debería dicir os adestramentos, xa que os dous anos estudando para ser Técnico Superior de Actividades Físicas e Animación Deportiva teñen que servir para algo. A comunicación tamén me atrae moito, e iso creo que se nota, xa que un dos meus soños frustrados é a de ser xornalista deportivo, só que a miña nota é o suficientemente baixa para non entrar na vida na Facultade de Periodismo.

Está claro que o que lle gusta a un deportista ou a un adestrador, é adestrar e facer deporte e gozar con iso.

6º Se que tamén colaboras con outros proxectos deportivos, ¿cales son? Fálanos un pouco deles.

Como moita xente sabe, estou no Comarcal A Fervenza de fútbol sala feminino. Actualmente realizo as tarefas de comunicación dese club e tamén son o delegado do primeiro equipo e colaboro todo o que podo no resto das categorías. É doado recoñecerme nos pavillóns, só hai que buscar no banco do Comarcal A Fervenza ao rapaz que está coa cámara de fotos. Tras moitos anos no fútbol sala masculino como porteiro e cando pensaba que non ía volver estar nun clube, apareceu a oportunidade do Comarcal A Fervenza e de poder descubrir o fútbol sala feminino, que é un mundo moi diferente ao masculino. É unha experiencia moi bonita e da cal estou totalmente enganchado.

Tamén colaboro, cando podo, como Voluntario Deportivo do Padroado de Deportes do Concello de Ferrol e no cal puiden estar en moitos eventos deportivos como o Rallye de Ferrol, o Campionato de España de Triatlón, o Masters Nacional de Tenis e moitas outras máis. Como vedes, un pouco de todo.

7º Imos a falar un pouco da parcela deportiva, como seguidor, ¿que sentes cando ves xogar os alumnos da nosa escola?

Sabedes o que eu vexo? Sobretodo compañeirismo e respecto polo compañeiro e os xogadores do equipo contrario. É algo co que quedas totalmente alucinado. Ver un partido dos rapaces da Escola de Rio do Pozo é unha lección de "fair play" de forma continuada. Iso é algo do que se pode estar orgulloso deste club.

8º ¿Que lle dirías a todas aquelas persoas que quixeran colaborar, dunha ou outra forma, no proxecto de Comunicación do club?

Diríalles que van sufrir moito. Non, é broma. Este equipo de Comunicación, liderado por Jaime Domínguez, é moi bo. Sempre están ao tanto das posibles melloras que se poden realizar e abertos a todo tipo de suxestións. Realmente é unha gozada ter estado no departamento de Comunicación durante este tempo. A xente que se queira sumar ao proxecto, só teñen que falar con Jaime e dicirlle todas as ideas que se teñen e él intentará que se poidan facer realidade, e se non se pode, intentará buscar unha alternativa posible. Ben Jaime, que saibas que te acabo de vender como un mago jeje.

9º Agora imos a entrar no territorio persoal, xa que non todo é fútbol sala:

- Unha cor: O azul
- Un equipo: Inter Movistar.
- Unha afección: A loita libre e as artes marciais.
- Unha cadea de televisión: A Sexta.
- Unha emisora de radio: Europa FM.
- Unha película: Armagedón.
- Un lugar para irse de vacacións: Miami.
- Unha comida: Os espaguetis.
- Un lugar para escapar: Calquera sitio onde haxa un bo campo.

10º Agora RDP debe anunciar que nos deixas. Dás un paso ao lateral ó proxecto e camiñarás ao noso lado, que non pensamos en deixarte escapar tan doadamente ¿Cales son os teus novos retos?

Antes de nada, teño que dicir que deixo o club porque considero que non son a persoa axeitada, dadas as miñas circunstancias persoais, para levar as tarefas de Comunicación nun club en crecemento como é Rio do Pozo. Considero que o mellor para un club en crecemento é que a web estea o máis próxima posible no día a día do club. Iso notarase na calidade dos contidos e na frescura destes. Asegúrovolo.

Aínda que pareza mentira, os meus novos retos aínda non están de todo claros. Mentres siga no fútbol sala case vos podo garantir que me veredes polos pavillóns. Tampouco descartedes que practique, e esta como deportista, algunha modalidade deportiva a nivel afeccionado sempre e cando poida compatibilizalo co fútbol sala.

11º ¿Cal é o teu balance do teu paso polo club? ¿Cumpríronse as túas expectativas?

O meu balance deste tempo no club só podo cualificalo de xenial, en calquera das áreas nas que estiven. E non só cumpríronse todas as miñas expectativas, senón que se superaron de sobras. Realmente estou moi orgulloso de ter sido parte da familia do Clube Deportivo Río do Pozo.

12º ¿Queres engadir algo mais para así finalizar a entrevista?

Chegados a este punto, só queda dar as grazas a toda esa xente que estivo e colaborando comigo durante estes dous anos no Clube Deportivo Río do Pozo, e en especial dalo as grazas a tres persoas: A Cali, por animarme a facer cousas para o club. A Jaime, por mostrarme o mundo da comunicación e poder aprender diso. E a Víctor, un amante deste deporte como poucos, por ensinarme o Clube Deportivo Rio do Pozo e permitir que fose parte deste club durante estes dous anos. Grazas por todo.

Tamén quixera agradecer ao resto de compoñentes do Clube Deportivo Río do Pozo o excelente trato que tiveron comigo neste tempo, e no cal aprendín moitas cousas.

Aos que quedades, dicirvos que sigades traballando desta forma tan brillante e sobre todo, que sigades respectando a filosofía deste club, xa que é o sinal de identidade do mesmo e sen ela, este club perdería gran parte do seu encanto. Sabedes que o reto é moi difícil, pero que pouco a pouco o Clube Deportivo Rio do Pozo se converterá nun dos grandes. Moito ánimo e moita sorte, que vola merecedes.

E a toda a xente que está a ler esta entrevista só me queda dicirlles unha cousa: Vémonos nos pavillóns.

Grazas por todo Clube Deportivo Río do Pozo!!!!

No día de hoxe, en cdriodopozo.com ofrecémosvos unha nova entrega da sección de entrevistas.

Nesta ocasión, temos o pracer de entrevistar a Brais Pérez, adestrador do equipo prebenxamín da EFS Río do Pozo.

Dende aquí agradecemos a Brais a súa participación e a súa colaboración nesta interesante entrevista.

(Entrevista realizada por Adán Puentes para cdriodopozo.com)

1º ¿Cal é a túa traxectoria deportiva?
Pois en canto a xogador poderíase resumir en:

Benxamín (1º ano) a Infantil de (2º ano) en O Parrulo
Cadete (1º ano) no Fútbol Sala Narón
Cadete (2º ano) en O Parrulo
Seleccíon Ferrolana

En canto a adestrador dende a tempada 2008 no Clube Deportivo Rio do Pozo ata o presente, adestrando nas categorías biberón e prebenxamín. Adestrarei ao equipo Infantil a próxima tempada.

2º ¿Cales son os teus éxitos deportivos?

Campión e subcampión de liga e copa varias tempadas.
1º no Intercomarcal (2006)
1º no Intercomarcal (2007)
2º no campionato provincial (2007)

3º ¿Quen te liou para vir ao Clube Deportivo Río do Pozo?

Pois foi un dia que nunca se me esquecerá, mentres estabamos a falar Víctor e eu polo ordenador, propúxome incorporarme o club como 2º entrenandor do biberón. Isto foi un 28 de xaneiro e en febreiro xa estaba a adestrar; asi que non dubide en ningun momento (risas). E día tras día doume conta que fixen o correcto.

4º ¿Que cambios notaches no club durante este tempo?

Moitos. Agora temos as cousas máis claras, agora sabemos perfectamente o que queremos e o que non queremos. Contamos cunha área de comunicacion dos mellores cunha web impresionante. Sumando xente poquito a pouco. E abrigo, os que me coñecen soaralles esta palabra "profesionalizar" un pouco máis o club, é dicir, seriedade, que se vira que non somos un grupo de amigos, senón un grupo de persoas que temos claras as cousas e que traballamos para e polo neno/a mediante a nosa filosofia que se desenvolve mediante a EDUCACIÓN + DIVERSIÓN = APRENDIZAXE.

Demos un paso adiante en canto a que nos tomamos as cousas en serio, incorporando reunións mensuais con monitores e delegados, xunta directiva, asembleas de socios, etc. Pequenas cousas que, xunto ás anteriores, nos fan diferentes aos demais clubs da comarca.

5º Esta foi a túa segunda tempada no club, a tempada pasada eras o 2º adestrador do equipo biberón e esta tempada fuches o adestrador do equipo prebenxamín ¿Como te sentes adestrando nenos en idades tan temperás?

Moi ben e cada vez máis comodo tanto dirixindo os partidos coma adestrando, aínda que sempre tendo paciencia e constancia.

O máis bonito que teñen estas categorias é que te encariñas moi facilmente dos crios, e dia tras dia aprendes novas cousas, poderíase dicir que estás nunha continua aprendizaxe e sobretodo, o divertidos que son os adestramentos con nenos.

6º ¿Como é o día a día nos adestramentos cun grupo de nenos en idade prebenxamín?

A esas idades tan temperás dependes moito do día que tiveron os nenos posto, que un só che podo revolucionar o adestro. Grazas a deus, eu tiven a sorte de non ter moitos casos como eses e cando os tiven, actuar e non pasar a máis.

Todas as miñas palabras cara aos meus "nenos/ás" son de agradecemento, posto que son un grandisimo grupo e sobretodo destacar a un en especial, unha persoa moi dificil a principio de tempada pero que a medida que foi pasando a tempada foi mellorando moito.

Agradecer, de paso dende aqui a todos os pais/nais. Ao meu SUPER DELEGADO, grazas Rober. E sobretodo, Grazas pequenos seguide así e grazas por este ano, foi un privilexio pasalo convosco. E para rematar, Grazas a todos/ás por aguantarme. (risas).

Se me pedise un consello unha persoa que vai empezar a adestrar nenos, sen lugar a dúbidas diríalle tres palabras: PACIENCIA, CARIÑO E DIVERSIÓN.

7º ¿Que diferenzas notas no equipo prebenxamín dende que empezaches con eles?

Moitas, deixando a un as mejorias tanto no xogo en equipo coma nas melloras na súa técnica individual.
Quero destacar, o seu nivel de traballo e sacrificio. As súas mellorías en comportamento, actitude e sobre todo destacar a un en especial, o cal foi un rompedeiro de cabeza case toda a tempada, un neno moi complicado pero que ao final tanta insitencia e paciencia do meu compañeiro (delegado) e a miña deron os seus froitos e cambiou terriblemente a mellor. Cousas como estas, son as que me deixan claro que me encantan os nenos. Estas alegrias non se compran con diñeiro, é algo moi especial que hai que vivilas eses cambios e fan que te encariñes cada vez máis con eles.

8º Agora imos á competición ¿Que equipo puxo as cousas máis dificiles nesta tempada?

Sen lugar a dúbidas O Parrulo. Están a outro nivel tanto físico coma técnico aos demais. En gran parte, grazas ao labor do seu enterenador.

9º ¿Cal é a túa valoración do nivel da liga prebenxamín nesta tempada recen finalizada?

Contamos coa categoria máis poboada (16 equipos) na cal se podería dicir que estivo dividida en 2 grupos. Un primeiro grupo no que estarían 2-3 equipos a un nivel superior e outro grupo no que estariamos todos os demais con equipos máis parellos. Facendo unha paréntese, destacar a total superioridade que tivo O Parrulo ao respecto de todos os demais equipos, equipo que conta cun gran número de nenos/ás de gran nivel técnico e tamén moi ben dirixidos polo seu adestrador, Testa. Dende aqui, querería felicitalos da súa gran tempada.

Baixo o meu punto de vista é a categoría máis bonita, posto que son nenos moi pequenos no cal non hai un momento de aburrimento.

10º Agora queremos que te molles un pouco ¿Cales son os obxectivos de Brais para a próxima tempada?

- Seguir aprendendo e preparandome no futbol salga.
- Conseguir os objectivos deportivos que consensuemos entre o coordinador e eu na categoria infantil.

11º Agora imos a entrar no territorio persoal, xa que non todo é Río do Pozo:

- Unha cor: Laranxa e Azul.
- Un equipo: CD Rio Do Pozo e Interviú.
- Unha afección: Poceiros
- Unha cadea de televisión: Telecinco e Teledeporte.
- Unha emisora de raio: COPE e Radio Marca
- Unha película: "Novembro Doce" e "A vida é Bela"
- Un lugar para irse de vacacións: Bruxelas ou Bruxes
- Unha comida: Fideua.
- Un lugar para escapar: Algún lugar con praia.

12º ¿Queres engadir algo mais para así finalizar a entrevista?

O primeiro agradecer a Adán polo traballo que estivo a levar a cabo e agradecelle en que pensase en min para esta entrevista. O segundo agradecer a TODO o club pola grande oportunidade e confianza que me están a brindar. Xa sei que me repito pero GRAZAS pais/nais e grazas pequenos por este ano.

Tamén, invitar a todos os pais/nais que se o que queren para os seus fillos é EDUCACION + DIVERSIÓN = APRENDIZAXE, que non dubiden nin un instante en que nosoutros somos ese cub.

E por útimo desexar, a todos os integrantes do club ten que sigan co mesmo entusiasmo e ganas como o estamos a facer.

No día de hoxe, en cdriodopozo.com ofrecémosvos unha nova entrega da sección de entrevistas.

Nesta ocasión, temos o pracer de entrevistar a Jorge Martinez, adestrador do equipo biberón da EFS Río do Pozo na tempada 2007-2008 e actual adestrador do equipo alevín do Numancia de Ares.

Dende aquí agradecemos a Jorge a súa participación e a súa colaboración nesta interesante entrevista.

(Entrevista realizada por Adán Puentes para cdriodopozo.com)

1º ¿Cal é a túa traxectoria deportiva?

Empecei no club do meu pobo, da miña vida e do meu corazón, o Numancia de Ares. Xogeui dende os 5 anos ata os 14, é dicir dende prebenxamíns ata cadetes a nivel federado, ademais de facer os meus primeiros pinitos como axudante de adestrador no equipo alevín cando eu xa era cadete. Aos 15 anos, tomei unha decisión importante na miña vida, ao "colgar as botas" para probar unha experiencia que levaba tempo atraéndome, ser árbitro de fútbol. Estiven 5 tempadas como árbitro de fútbol da Delegación de Ferrol, dende os 15 aos 21 anos, tempadas 2005-2006 ata a 2008-2009. Entremedias, deume tempo 2007-2008 a adestrar ao equipo biberón do CD Rio Do Pozo. Actualmente, cumprín a miña primeira tempada como árbitro de fútbol sala ademais de adestrar o equipo cría do Numancia de Ares. Como vedes, volvín á miña casa onde colaboro en todo o que sexa necesario, ademais de adestrar ao equipo cría do club.

2º ¿Como chegaches a Clube Deportivo Río do Pozo? ¿Por que aceptaches adestrar o equipo biberón?

Pois curiosamente por internet, coñecín un enfermo do fútbol como eu, Víctor Garrote. Foime "comendo a cabeza" co seu proxecto, co seu RDP e acabei caendo nas redes. O de probar co equipo biberón, foi mais ben porque non podía compaxinar os meus horarios de árbitro de fútbol cos partidos de prebenxamíns ou benxamíns en competicion federada, en cambio o equipo biberón me daba mais liberdade nese aspecto e era unha experiencia que me atraía.

3º ¿Como foi a experiencia do teu paso polo club e por que decidiches marchar?

A experiencia en RDP foi extraordinaria. Coñecín 2 persoas incribles como Víctor Garrote e Jose Luis Sequeiro, actual adestrador do Racing San Pedro prebenxamín. Coñecín un club novo, algo diferente. Aprendín moito, dende afrontar o deporte a través do xogo, ata tomar as cousas con máis calma, sen vivir tanto os partidos pero sen baixar o nivel de dedicación polos nenos. Foi unha tempada onde ademais de adestrar un bo grupo de nenos en biberóns, tiven a sorte de colaborar co equipo prebenxamín, vivindo momentos moi bonitos nos adestramentos e partidos. De RDP só gardo recordos positivos, un club ao que sempre estarei enormemente agradecido, porque foi a miña primeira experienca aos mandos dun grupo, e un lugar xenial para traballar.
A miña marcha foi debido a motivos persoais que me impedían dedicarlle a RDP todo o tempo que merecía e a un cambio de ciclo no club, onde se deu paso a xente que entraba con moita ilusión.

4º ¿Que te achegou Clube Deportivo Río do Pozo e que deixaches de legado no club?

Como dixen anteriormente, RDP achegoume experiencia, saber estar, moitos coñecementos lúdicos. No ámbito persoal un grupo de amigos que sempre estarán aí e un grupo de nenos ao que seguirei con lupa o resto da miña vida, desexando que sexan grandes deportistas pero abrigo grandes persoas.

5º ¿Que diferenzas notas daquel proxecto "Clube Deportivo Rio do Pozo: Nacemos para ser diferentes" ao que hoxe vemos? Que futuro lle auguras ao club nos próximos anos?

Creo que a filosofía segue sendo a mesma. Moita participación dos nenos e diversión por riba de todo. A diferenza é que naquela época eramos menos que agora. Eu agora vexo unha base moi sólida en RDP. Unha directiva forte, un grupo humano detras dos nenos que non falla, e sobretodo máis nenos, co que iso implica para o crecemento de calquer club deportivo. Ademais, a nova páxina web dá moito dinamismo ao club, os anos pasan e RDP xa se fixo un nome no fútbol sala galego como un club que naceu para ser diferente, ¡ ¡ e vaia se o é¡¡¡

De cara aos próximos anos, RDP creo que ten postos os miras moi altos. Se finalmente sae adiante o equipo cadete, serían dous pasos á fronte. Habería unha xeración en cadetes para progresar ata o tempo crese conveniente, xuvenís, sénior, etc. Ademais esa mesma xeración sería un espello e un reclamo para os mais peques que veñen por debaixo. Creo que sería moi importante que RDP tivese un equipo a nivel autonómico. ¡ ¡ Moita sorte con ello¡¡¡

6º Actualmente estás a adestrar os alevíns do Numancia de Ares de fútbol campo ¿Que tal foi esta tempada? ¿Cales son os obxectivos a conseguir con ese equipo?

Imos ver. Antes de valorar os alevíns, creo que é importante que sepades que o Numancia de Ares ten 6 equipos federados, dende prebenxamíns a modestos e un equipo de biberóns en etapa de iniciación. O Numancia ten unha directiva forte, unha masa social que inclúe a maior parte do pobo de Ares e gran cantidade de nenos en todas as súas categorías. Se a iso engadimos, que dende fai uns aniños temos un campo de herba artificial para traballar día a día é un luxo. Un sitio perfecto para formar nenos, polo tanto o obxectivo do club é formar os máximos nenos posibles, dándolle moitos minutos ao longo da tempada para que gocen, progresen e demostren as súas calidades.

En canto ao equipo alevín, tivemos a sorte de contar con 16 xogadores durante a tempada para fútbol 7. Iso para calquera adestrador é un luxo. Fixemos un bo traballo de formación, acabando a tempada eses 16 xogadores con ampla asistencia a entrenaminetos. A nivel competitivo, tivemos o premio de ser subcampions do noso grupo de Liga e ser semifinalistas en Copa, aínda que este aspecto nestas idades é o menos importante.

7º Ata os inicios desta tempada recén finalizada, compaxinaches o labor de adestrar coa de árbitro de fútbol ¿Como se vive a arbitraxe dende dentro? ¿Como se toma un arbitro toda a presión e responsabilidade que hai nun partido?

A ver, ser árbitro é moi complicado. Tanto en fútbol sala, como en fútbol 11, o árbitro é observado con lupa, un dianteiro pode fallar 4 goles, o árbitro non pode equivocarse nun penalty. Un penalty que para un adestrador é, para o outro non, para Pepito o do Kiosko é dubidoso e para o papá de Fulanito non é nin de broma. Como vedes é complicado tomar decisións que gusten a todos. É díficil, pero é un labor bonito. O debate é san, o problema é cando se chega ao insulto e á descualificación cara aos árbitros. O problema é aínda mais grave cando eses insultos e descualificacións se fan diante dos nenos, que ás veces son, ¡ ¡ os propios fillos¡¡¡ Y é mais grave aínda cando eses insultos e descalificacións van dirixidas cara a un árbitro de 15 anos que está a empezar e que ¡ ¡ podía ser o TEU fillo¡¡¡ Creo que todos temos que ser bastantes consecuentes e educados, máxime cando hai nenos por medio. Cando digo todos, inclúo os árbitros, que son os primeiros que deben de dar exemplo de comportamento nun campo de fútbol e nunha pista de xogo, aínda que vos aseguro que moitas veces é díficil aguantar a cantidade de parvadas que se escoitan en campos de fútbol e pavillóns. Aínda así, a arbitraxe é moi bonita e gratificante. Coñeces sitios novos, xente nova, ten remuneración económica, ves moito fútbol ou fútbol salga ¡ ¡ é bonito e se os respectamos, más¡¡¡

8º ¿Cal é ti opinión do fútbol/fútbol sala actual na bisbarra de Ferrolterra?

Ben aquí creo que hai que ir por partes. Por un lado, esta o nivel autonómico con Cedeira en masculino e A Fervenza en feminino. Aí creo que o nivel é moi bo.

Despois están as Ligas Locais, que son iso, ligas locais. Aquí creo que hai bos xogadores e é unha liga interesante. O grave problema é que moitas veces é ensuciada por un grupo de equipos que non se dedican a xogar, a competir e a divertirse senón que se dedican a protestar aos árbitros, facer entradas fóra de ton e armar balbordo á mínima ocasión que se presente. Se non fose por iso, a Liga Local de Ferrol seria dun nivel medio - alto.

En canto á base, a nivel autonómico dá gusto ver o traballo que están equipos como O Parrulo e Cidade de Narón. É unha gozada ver eses partidos a nivel galego.

En canto á base local, creo que goza dunha boa saúde, con moitos clubs apostando forte polos nenos e traballando para eles. Cada club coas súas ideas e os seus recursos humanos, pero á fin ao cabo entidades serias que se preocupan dos nenos e do seu futuro deportivo.

9º ¿Que cousas crees que se están a facer ben no deporte base e cuales habería que mellorar?

Ben, creo que se están a construír moitas instalacións axeitadas para a práctica do deporte (campos de herba artificial, pavillóns, ect), estanse a incorporar as novas tecnoloxías ao deporte, un aliciente para os deportistas (fotos, entrevistas, etc). Como dixen antes, hai boa base e mentres haxa persoas dispostas a traballar para os nenos, isto seguirá adiante.

Boto de menos que o Organismo Competente non rebaixe considerablente o prezo dos Cursos de Adestrador. Penso que se non fose polo tema económico, habería moitas mais persoas mellor preparadas en Galicia. E xa postos a pedir, sería bo tamén que todos reflexionásemos sobre as nosas maneiras de planificar un partido e de comportarnos neste isto é un deporte, unha competición ou un desafogo da semana laboral? Creo que todos nos teriamos que formular esa pregunta, reflexionar e veriamos como o deporte base en xeral melloraría moito, xa que sairían gañando os verdadeiros protagonistas de todo isto, ¡ ¡ OS NIÑOS¡¡¡

10º Agora imos a entrar no territorio persoal, xa que non todo é Río do Pozo

- Unha cor: Verde esperanza ou vermello paixón.
- Un equipo: SDR Numancia de Ares
- Unha afección: A numantina.
- Unha cadea de televisión: Televisión de Galicia.
- Unha emisora de raio: A SER e a Radio Galega.
- Unha película: "Pídelle Contas ao Rei"
- Un lugar para irse de vacacións: Santillana del Mar en Santander.
- Unha comida:Tortilla de pataca ou macarrons.
- Un lugar para saír de festa: Non importa o lugar se a compañía é boa.

11º Queres engadir algo máis para así finalizar a entrevista?

Pois nada, agradecer dende aquí a Víctor Garrote a posibilidade de darme a coñecer RDP e o fútbol sala en xeral, ben, e como o di, grazas a el tamén coñezo Narón. Felicitarvos a todos polo gran traballo, a tí pola excelente difusión do deporte base a través da web e ¡ ¡ a seguir traballando¡¡¡ que ¡ ¡ ¡ OS NENOS MERÉCENLLELO TODO¡¡¡

A organización do XV Torneo Nacional Fútbol Sala Base TINEO 2010 facilitounos os horarios do campeonato. Pomolós disposición de todos vo.

Boa viaxe e a disfrutar campions!

Actualización: (02/07/2010) A organización realizou cambios nos horarios pola coincidencia do partido da selección Española no mundial de Sudafrica na xornada do sábado. Por favor, volvede baixar os horarios actualizados.

Tineo 2010: Descargar horarios ACTUALIZADOS